Stoute Bekentenis: Mijn Rauwe Nacht met Bastet in de Goddelijke Tente

De tent van Bastet trilt van de verre trommels. Het kamp van Horus bromt van spanning, maar hierbinnen is het heet. Broeierig heet. Haar vacht kriebelt tegen mijn huid, zachte pootjes glijden over mijn arm. Ze likt mijn oorlel, warm en nat. Mijn hart bonst als een oorlogstrom. Bloed raast door mijn aderen, rood en wild. Ik ruik haar: muskus, zand en wilde kattenparfum. Ze ronkt laag, ogen glinsterend in het lamplicht. ‘Jij hebt een chatte d’enfer,’ fluistert ze, haar tong over mijn nek. Mijn tepels harden, een golf hitte trekt naar beneden. Ik grijp haar vacht, trek haar dichter. Onze ademhalingen versnellen, hijgend. Haar klauwen krassen licht over mijn short, urgentie bouwt op. Ik voel het pulseren tussen mijn dijen, nat en klaar. Ze duwt me neer op de kussens, haar lichaam warm als de woestijnzon. Mijn handen graven in haar zachte vacht, hartslag dreunend in mijn oren. Verlangen ontbrandt, alles wordt rood. Ik wil haar verslinden, nu.

Haar pootjes scheuren mijn short open. Stof scheurt, mijn huid bloot. Ze gromt, likt mijn borsten, tong ruw en heet. Ik kreun, rug krommend. Mijn handen klauwen haar rug, nagels diep. Ze bijt zacht in mijn schouder, pijn mengt met genot. Ik duw haar opzij, klim bovenop. Haar hitte tegen mijn kern, nat en glibberig. Ik wrijf hard, cirkels draaiend, zweet druipt van ons. Hartslagen bonken synchroon, razend. Ze spint luid, klauwen in mijn billen. Ik glijd lager, tong in haar zoete hitte. Ze gilt, heupen stotend. Smaak van goddelijk sap vult mijn mond, verslavend. Ze draait me om, haar tong diep in mij. Ik beef, explodeer bijna. Dan haar pootjes spreiden me wijd, duwt binnen. Wild, ongecontroleerd. Ik schreeuw, nagels in de grond. Ze rammt harder, vlees klapt tegen vlees. Zweet plakt ons vast, urgentie piekt. Mijn climax bouwt, golven van vuur. Ik kom, spuitend, schokkend. Zij volgt, brullend als een leeuwin. We rollen, verstrengeld, pulsen nog na.

De Koorts