Stoute Bekentenis: Gevogeld bij de Brandende Oven

In de stomende bakkerij van Là ruik ik deeg en vuur. Gaspard knalt de oven deur open. Hitte slaat in mijn gezicht. Zijn armen glanzen van zweet. Spieren bollen op bij elke beweging. Ik bijt op mijn lip. Mijn kutje klopt al. Hart ramt tegen mijn ribben. Ik leun tegen de tafel. Borsten zwellen in mijn schort. Hij draait zich om. Ogen verslinden me. ‘Odile,’ gromt hij. Stem laag, hongerig. Ik tril. Hitte van de oven kruipt onder mijn rok. Schenkel nat. Verlangen rood, alles bloedheet. Ik stap dichterbij. Vingers graaien zijn hemd. Stof scheurt. Zijn borstkas hijgt. Geur van man en brood. Mijn tepels hard tegen stof. Mond droog. Kut pulseert. Nu. Nu moet hij me hebben. Controlesmelt. Ik duw hem tegen de muur. Hand op zijn broek. Hard. Dik. Klaar voor mij.

Hij grijpt mijn pols. Draait me om. Duwt me neer op de schapenvacht voor de oven. Rok omhoog. Billen bloot. Koude lucht op hete huid. Dan zijn handen. Ruig. Kneden mijn vlees. Vingers spreiden mijn lippen. Nat. Plakkerig. Duim op mijn klit. Ik kreun. Hard. Oven loeit. Zweet druipt in mijn rug. Hij rukt zijn broek los. Pik slaat tegen mijn kont. Dikke kop glijdt langs mijn spleet. Hart ontploft. ‘Neuk me,’ hijg ik. Hij ramt erin. Vol. Scheurt me open. Pijn en genot. Billen kletsen tegen zijn buik. Diep. Harder. Zweet plenst. Mijn nagels klauwen de vacht. Kut knijpt hem. Hij gromt. Trekt mijn haar. Hoofd achterover. Ovenhitte brandt mijn tieten. Ritme razend. Pik beukt mijn baarmoeder. Komt op. Golven. Schreeuw. Hij spuit. Warm zaad vult me. Trillend. Plakkerig. Nog stoten. Uitputting.

De Koorts

Liggen. Oven dooft langzaam. Huid gloeit. Zweet koelt af. Zijn pik glijdt uit. Zaad druipt langs mijn dijen. Hart bonst na. Adem hapert. Billen rood van klappen. Kut zingt nog. Genot hangt zwaar. Iets unieks. Verslonden. Gevaarlijk volmaakt. Hij kust mijn nek. Zacht nu. Maar impuls smeult. Klaar voor meer. In Là weten we: lust wint altijd.