Mijn Stoutste Webcam-Bekentenis: Isabelle en Ik in Lockdown-Vuur

In mijn donkere slaapkamer, confinement drie weken oud. Schermlicht snijdt door het halfduister. Hart bonkt al bij de groepsapéro. Isabelle’s pull kleeft aan haar huid. Tepels prikken door de stof. Hard. Uitdagend. Ik slik. Visie-call eindigt vroeg. Privé-bericht piept. ‘Gauthier, je leek verdrietig. Gaat het?’ Haar woorden raken me als een streling. Solitude vreet aan me. Geen seks sinds weken. Alleen handwerk. En dromen van haar. Die ferme borsten tegen me aan op de dansvloer. ‘Dank je, Isa. Eenzaamheid bijt. Jij was oogverblindend. Nog meer dan anders.’ Ze bijt terug: ‘Net uit douche. Alleen pull aan. Dat viel op?’ Bloed raast naar mijn lul. Ze speelt? ‘Ja, tepels zichtbaar. Naakt eronder?’ ‘Tijd om aan te kleden? Nee. Graag naakt thuis. Niemand kijkt.’ ‘Zet cam aan.’ Smileys als schild. Maar ze belt video. ‘Pull doet je wat?’ Stem hees. ‘Isa… als je naakt bent…’ Ze lacht laag. ‘Vertel wat je dacht.’ ‘Je borsten wrijven tegen stof. 85C? Ik kus ze. Lek ze. Masturbeer erop.’ ‘Klopt. En je toont?’ Hand trilt op rits. Lul staat kolfstokhard. Ik toon. Ze hijgt. ‘Goed zo. Trek pull op.’ Borsten perfect. Rond. Bruin. Hard. Hartslag dreunt in oren. Zweet parelt op mijn borst. ‘Mooier dan gedroomd. Naakt daaronder? Poesje?’ ‘Gourmand. Klop harder. Kijk.’ Cam zakt. Glimmend nat. Vingers glijden in. Naar mond. ‘Trempe. Klaar voor pik.’

Ze verdwijnt. Komt terug met Bob. Roze vibro. Dik. Belovend. ‘Bob neukt me altijd. Deelt nu met jou.’ Benen wijd. Clit raakt vibro. Ogen dicht. Kreun ontsnapt. Mijn hand pompt furieus. Huid gloeit. Druppelszweet rolt. Urgentie brandt. ‘Dieper, Isa. Ik wil je neuken. Vul je.’ Ze duwt. Cam op kutje. Nat geluid. Plons. Adem stokt. Zij hijgt: ‘Kijk me klaarkomen. Smeek.’ ‘Isa, laat me spuiten. Neuk je!’ Tempo razend. Ballen trekken samen. Zij schreeuwt: ‘Ja, vul me! Kom!’ Sperma slaat op scherm. Haar orgasme scheurt lucht. Beiden hijgend. Lucht dik van seksgeur.

De Koorts

Rust daalt traag. Huid tintelt nog. Pulmonen hijgen. Ze trekt pull omlaag. Borsten verdwijnen. ‘Dank, Gauthier. Bob wil je terug.’ Ik grijns zwak. ‘Jij maakt gek. Geheim blijft. Maar groep… zou smullen?’ Ze knipoogt. Scherm zwart. Ik veeg af. Lichaam pulseert na. Iets gebroken. Uniek. Verslavend. Confinement nooit zo heet.