Stoute Bekentenis: De Brandende Nacht met Jean-Philippe in Londen

Kamer 515. Studentenresidence zuid van de Thames. Londen pulseert buiten, maar binnen kookt het. Ik douche heet. Water stroomt over mijn huid. Borstkas rijst en daalt razendsnel. Hart hamert. Vingers glijden lager. Bereid me voor. Droog af. Spiegel benevelt. Lippen rood. Parfum zwaar, muskus. Zwarte lingerie, doorschijnend. Jupe kort, opgerold. Wacht. Klok tikt. Zes uur dertig. Deur klopt. Jean-Philippe. Groot, blond, atleetlijf. Bier in handen. Ogen vlammen. Deur dicht. Sleutel draait. Adem stokt. Hij zet flessen neer. Nabij. Warmte straalt. Hand op mijn heup. Trek hem dichter. Monden botsen. Tongen vechten. Hart raast door mijn ribben. Zijn handen kneden billen. Stof scheurt bijna. Duw hem op bed. Kniel bovenop. Pluk shirt af. Spieren spannen. Borsthaar krult vochtig. Mijn nagels krassen. Hij gromt laag. Riem lost. Broek zakt. Hard. Klaar. Mijn hand sluit erom. Pulserend. Hitte brandt palm. Kus neerwaarts. Hals. Tepels hard. Buik. Lager. Tong likt top. Hij trilt. ‘Wacht’, hijgt hij. Nee. Ik leid. Been over hem. Wrijf tegenaan. Nat word ik. Druppels glijden. Zijn handen grijpen dijen. Knijpen rood. Mond zoekt borst. Zuigt fel. Pijn mengt zoet. Hart explodeert. Kleren weg. Naakt. Huid tegen huid. Zweet parelt. Urgentie knaagt. Wil hem nu. Diep. Vul me.