Geluksgetal 7: Mijn Vrouw in de Klauwen van de Club

De privéclub ademde luxe en verboden geuren. Donkere houtpanelen, flakkerend haardvuur. Mijn hart bonsde al toen Bertrand me meetrok naar de verborgen kamers. Salon nummer 7. Mijn geluksgetal. Hij grijnsde, wedde dat ik de handen van een eenzame vrouw zou houden. Vijf minuten. Ik stemde toe, zweet parelend op mijn rug. De kleine ruimte achter de muur rook naar leer en anticipatie. Ik ging zitten, greep klaar. Haar stem klonk door de isolatie, verleid door de zwarte reus. ‘Steek je handen in de handschoenen, een verrassing van je man.’ Haar handen schoven door de gaten. Warm. Zacht. Ik klemde ze vast, stevig. Ze rukte, schreeuwde. ‘Laat los! Mijn man komt eraan!’ Mijn polsen brandden onder haar nagels. Maar ik hield stand. Haar ademhaling versnelde. Stiltes vulden de ruimte. Mijn pik zwol op, drukte tegen mijn broek. De koorts steeg, huid gloeide.

De deur kraakte. De black nam haar. Ik hoorde het vlees klappen. Haar gekreun zwol aan. ‘Neuk me harder, klootzak!’ Mijn hart racete, zweet droop in mijn ogen. Haar handen duwden nu vooruit, ritmisch. Ze bewoog mee, hunkerend. Bertrand stapte binnen, zijn stem gedempt. ‘Wil je dat ik je kont neem?’ ‘Ja, ja, dubbel!’ Ze schreeuwden obsceniteiten. Ik beeldde het me in: haar op handen en knieën, jurk omhoog, tieten bungelend, de reus diep in haar kut, Bertrand ramend in haar kont. Haar grip verstrakte, nagels in mijn vlees. Ze huilde van genot, lichaam schokkend. Mijn ballen trokken samen. Zonder aanraking spoot ik, warm zaad vulde mijn slip. Haar handen hingen slap, uitgeput. De urgentie pulseerde na, huid nog nat van zweet.

De Koorts

Bertrand stormde binnen, lachend. ‘Die slet zoog me leeg.’ Ik stond trillend, broek nat. Terug in de bar, klok tikte 20:15. Mijn vrouw was er. ‘Ze wacht in salon 7.’ Bertrand slikte. ‘Jouw geluksgetal?’ De grond zakte weg. Ik had háár vastgehouden. Haar kreunen gekend. Haar orgasme gevoeld in mijn polsen. Ze had genoten, verslonden door vreemden. Mijn pik jeukte weer bij de herinnering. We dineerden later, haar wangen rood, ogen glazig. Ze zei niets. Ik ook niet. De as smeulde nog, huid tintelend. Die nacht neukten we als beesten, haar kont nog los. Ze wist het niet. Of wel? 7 blijft mijn getal. Brandend.