Mijn Rauwe Overgave: Bruno’s Hand onder de Tafel en op de Capot

Het Griekse restaurant pulseerde van gedempte stemmen en kruidige geuren. Ik zat tegenover Bruno, mijn jurk strak om mijn heupen, geen slipje, geen bh. Zijn bevel galmde nog na: ‘Niets eronder.’ Mijn huid gloeide al voor we zaten. Zijn groene ogen boorden zich in me, hongerig. Hartslag hamert in mijn keel. Borsten drukken tegen stof, tepels hard. Ik pers mijn dijen samen, maar de nattigheid sijpelt al.

Hij leunt voorover. ‘Je ruikt heerlijk.’ Fluistering als een zweepslag. Mijn wangen branden. Onder de tafel glijdt zijn hand over mijn knie, omhoog. Vingers spreiden mijn dijen. Ik hap naar lucht. Restaurant vol mensen, maar ik voel alleen zijn aanraking. Warm, dwingend. Vinger glijdt in mijn glijdende hitte. Ik bijt op mijn lip. Hart bonst wild, zweet parelt op mijn rug. Hij pompt langzaam, duim op mijn klit. ‘Nat voor mij.’ Ik knik, hulpeloos. Geur van mijn opwinding hangt tussen ons. Hij trekt zijn hand terug, likt zijn vingers. Zout, muskus. Mijn kutje trekt samen, smekend om meer. Urgentie bouwt op, rood waas voor mijn ogen. Ik wil hem nu, hier, bezitten en bezeten worden.

De Koorts

We stormen naar buiten. Nachtlucht koelt mijn hete huid niet. Zijn auto in een donker steegje. Deur slaat dicht. Hij duwt me tegen de capot, koud metaal bijt in mijn rug. Jurk omhoog, dijen wijd. Zijn mond claimt de mijne, tong diep, ruw. Handen kneden mijn borsten, knijpen tepels tot pijnlijke genot. Ik kreun in zijn mond. Zijn broek open, pik hard, dik, kloppend. Duwt in één stoot diep. Ik gil. Vullend, rekend. Hij ramt, wild, beestachtig. Capot kraakt onder ons. Mijn nagels klauwen zijn rug. Zweet vermengt, huid klapt nat tegen huid. Hart slaat door, bloed kookt. ‘Mijn Pandi,’ gromt hij. Ik kom, schokkend, samentrekkend om hem. Hij brult, spuit heet in me. Golven van extase scheuren me open. Rauwe intensiteit, totaal verlies van controle.

We zakken in elkaar op de capot. Ademhaling hijgt, zweet druipt af. Zijn gewicht drukt me neer, bezitterig. Mijn huid tintelt nog, brandplekken van zijn greep. Kutje pulserend, vol van hem. Hartslag zakt langzaam, maar echo blijft. Ik streel zijn haar, voel de nasleep. Iets unieks, verslindend. Gevaarlijk verslavend. Hij kust mijn hals, zacht nu. ‘Jij bent van mij.’ Ik knik, voldaan. De nacht ruikt naar ons, naar overgave. Rust keert, maar het vuur smeult door. Dit bezit, deze hitte, het is alles.