Mijn Stoute Olympische Bekentenis: De Nacht Voor de Finale
Formule 1-hotel in Garges-lès-Gonesse. Benauwde kamer. Deur slaat dicht. Lucht dik van zweet en mojito. Mijn hart bonkt als een diesel. Fabien staart me aan. Ogen rood van jaloezie. Marko’s cocktails dansen nog in mijn bloed. Ik lach. Te hard. Te dronken. Zijn handen grijpen mijn polsen. Huid gloeit. Hitte kruipt omhoog. Van tenen tot kruin. Ik duw hem tegen de muur. Lippen botsen. Tong proeft bier en woede. Adem stokt. Borstkas rijst en daalt. Razend. Zijn vingers graven in mijn billen. Door de natte zwemshort. Ik hijg. Deur kraakt. Bed roept. Verlangen ontbrandt. Rood. Alles rood. Bloed kookt. Ik trek zijn shirt kapot. Spieren spannen. Hartslag dreunt in mijn oren. Natter. Harder. Dringender. Geen morgen. Alleen nu. Bezit me. Nu.
Hij smijt me op het bed. Laken scheurt. Mijn benen spreiden. Instinct. Zijn mond zuigt aan mijn nek. Tanden bijten. Pijn schiet als vuur. Genot volgt. Ik krom. Kreun laag. Dierlijk. Hand glijdt omlaag. Vingers vinden mijn kern. Nat. Glibberig. Drukken. Wrijven. Ik gil. Hart hamert. Zweet parelt. Druppels rollen. Tussen borsten. Over buik. Zijn pik zwelt. Hard. Pulsend. Ik grijp hem. Knijp. Hij gromt. Duwt binnen. Ruw. Diep. Een stoot. Nog een. Ritme bouwt. Bed kraakt. Muur trilt. Huid klapt. Plakt. Zweet mengt. Smaak zout. Zijn heupen rammen. Mijn nagels krassen rug. Bloedige strepen. Pijn vermengt met extase. Ik kom. Eerst. Spieren knijpen. Golven breken. Schreeuw scheurt keel. Hij volgt. Dieper. Explodeert. Warm zaad spuit. Vul me. Overstroom. Lichaam schokt. Samen. Verloren. Wild. Ongefilterd. Elke zenuw ontbrandt. Intens. Verslindend.
Post Comment