De Brandende Bekentenis: Mijn Nacht met Henriette

Dag na dag haar hand in de mijne. Warm. Zacht. Maar ik wil meer. Dieper. Haar lippen. Haar huid. Alles rood in mijn hoofd. Antoine brult: pak haar gezicht, rol een tongzoen. Mijn broer toont het met Mélanie. Hand onder soutif. Tepels hard. Mélanie kreunt. Vader waarschuwt voor baby’s. Moeder vindt beter. Piet, mijn Belgische neef, test haar. In het park. Dan hotel. Driehonderd kilometer voor mij. Hij komt terug, ogen glinsterend. Ze houdt van wilde kussen. Fel. Hongerig. Pijpbeurt amateuristisch, maar gulzig. Handen werkeloos. Alle standjes. Geen capuchon met mond. Anale poort wijd open. Geen schroom. Ik betaal benzine. Hotel. Nu weet ik. Maandag pak ik haar lippen. Te teder. Dinsdag cinema. Western. Haar knie. Trillend. Woensdag heuvel. Fabrieksschoorstenen. Corsage open. Soutif wit. Donderdag. Mijn kamer. Ze komt. Gracieuze lach. Ik duw haar op bed. Handen everywhere. Ze giechelt. Chatkielig. Trek haar kleren. Niks. Naakt. Glad. String opzij. Wacht, zegt ze. Praat eerst. Ik ben dankbaar. Streel maar. Andere man. Getrouwd. Discretie. Limit. Ik hoor niet. Bloed bonst. Hart ramt borstkas. Haar tepels puilen. Hard. Roze. Ik grijp ze. Knijp. Ze hijgt. Ogen groot. Koorts piekt. Alles rood. Druipend.