Stoute Bekentenis: Danièles Brandende Croupe in het Paleis der Spiegels

Het Paleis der Spiegels ademt hitte. Spiegels zonder tin, vitres die alles blootleggen. Ik stap binnen, djellaba los over naakte huid. Hart bonst als een ram. De jonge majordome droogt me met tong. Zijn piercings glanzen. Mijn pik zwelt, huid gloeit onder zijn likken. Ik grijp zijn kont, stevig, warm. Maar onderbreking. Brief van Franz: kenmerken, anatmie, piercings. Ik dwaal door gangen. Geurt naar zweet, kutvocht. Eerste zaal: drie wijven. Blonde spreidt benen. Bruine likt gulzig. Rode, getatoeëerde kut, Linda. Gode duwt in. Saphie gilt haat. Geen schuldige. Volgende zaal: Clitocybe neukt kont. Zijn zaad spuit. Dan die croupe. Perfecte amfoor. Danièles billen. Mijn handen herinneren de greep. Bloed kookt. Pik klopt pijnlijk.

Ze stormt op Clitteraire af. Haar minnaar, de sitebaas. Woede barst los. “Kijk naar je kleine pik, impotent!” Ze grijpt een monsterlijke gode. Knielt over atleet. Pik tussen billen, gode bij kut. Hara-kiri dreigt. Ik spring toe. ruk weg. Trek haar aan me. Haar tepels hard tegen borst. Tranen op huid. Ze zakt neer. Ik op haar. Pik glijdt in. Warm, nat, strak. Haar spieren knijpen. Hartslag raast door ons. Ik duw diep. Langzaam uit. Haar nagels in rug. Zweet mengt. Ze kreunt laag. “Dieper, Olaf.” Billen krommen op. Mijn ballen slaan tegen haar. Urgentie bouwt. Haar kut pulseert. Ik verlies controle. Zij leidt ritme. Huid brandt. Adem stokt.

De Koorts