Stoute Bekentenis: Het Trio dat Me Verslond

De slaapkamer pulseert van spanning. Patrice zit vastgebonden in de fauteuil, naakt, zijn pik staat al fier overeind. Andréa duwt me vooruit, haar handen op mijn heupen. Onze identieke witte jurkjes knisperen. Ik sta op een meter van hem, voel zijn blik branden op mijn huid. Hartslag dreunt in mijn oren. Andréa achter me, haar borsten tegen mijn rug. Ze fluistert: ‘Kijk naar zijn lul, Nikka. Hij wil ons.’ Mijn kutje trekt samen, nat al. Ze knoopt mijn jurk open, traag. Elke knoop een foltering. Huid bloot, tepels hard. Haar vingers glijden over mijn borsten, kneden. Ik kreun, ogen op zijn pik. Die zwelt verder. Urgentie bouwt op, rood waas voor mijn ogen. Ze draait me om, kust me diep, tongen worstelen. Dan richt ze me op hem, duwt mijn kont naar voren. ‘Wil je hem?’ Ja, godver ja. Maar nog niet. Haar hand glijdt tussen mijn dijen, vingers in mijn sappen. Wrijft mijn klit. Ik kom, schreeuwend, benen trillend. Lichaam brandt.

Andréa bevrijdt zijn handen even. Duwt me op zijn schoot. Zijn pik glijdt in me, heet, dik. Ik zink neer, vul me. Hij stoot omhoog, wild. Andréa knielt ertussen, likt mijn klit, zijn ballen. Tong overal. Mijn handen op zijn borst, nagels in huid. Hartslag raast, zweet druipt. Ik rij hem hard, voel hem kloppen. Kom weer, spuit bijna. Dan wisselen. Ik kleed haar uit, traag, kwel hem. Borsten, kont bloot. Ze zit op hem, kreunt laag. Ik lik ze, hem, zuig zijn pik terwijl ze rijdt. Hij houdt het niet, spuit in haar. Warm zaad gutst. We binden hem weer vast. Douche samen, handen overal. Terug, voeden hem. Mijn vingers spelen met zijn pik, hard weer. Massage hem, verboden zones negerend. Maar lust kookt. We vrijen voor hem, vingers in elkaar, knieën tegen zijn ballen. Kommen gillend op zijn handen.

De Koorts

Monica wint, zuigt hem diep. Ik kus hem, proef mezelf. Andréa neemt over, slokt hem op. Hij spuit, we drinken. Vrij. In bed, hij tussen ons. Handen over zijn lijf, pik hard weer. Huid gloeit na, zweet droogt. Hartslag zakt traag. We kroelen, fluisteren. Iets unieks beleefd, verslindend. Morgen meer. Nu rust, as smeult nog.