De Verslindende Hitte van Sophies Borsten

In mijn benauwde kamer op de afdeling, zit ik rechtop op het bed, volledig gekleed. Mijn hart ramt als een bezetene tegen mijn ribben. Gisteravond heb ik urenlang geoefend, mezelf klaargemaakt voor haar. Sophie. Die jonge godin die me gisteren al half gek maakte. Ik ben oud genoeg om haar grootvader te zijn, maar mijn pik klopt van een tienerkoorts. Zweet parelt al in mijn nek, de lucht is zwaar, vochtig. Elke seconde zonder haar is marteling. Wat als ze niet komt? Wat als ze lacht om mijn smeekbede, me dumpt als een vieze oude man?

De deur slaat dicht. Hard. Arrogante hakken ketsen op tegels. Mijn maag krimpt. Is het afstand? Of een vervangster? Dan haar geur. Die zoete, muskusachtige wolk die mijn neus binnendringt voordat ze de hoek om is. Ik til mijn hoofd. Daar is ze. Maquillage subtiel: rouge op wangen, lippen rood en sappig, ogen bruin met groene flitsen, omlijnd. Haar rok korter, split onthult benen in dunne nylons. Ze aarzelt. Emotie in haar ogen. Zoekt het briefje op de vensterbank. Komt dichterbij, stem hees: “Als u wilt, kan ik vandaag meer laten zien…”

De Koorts

Haar kontje. Tempting. Maar nee. Diep inademen. Mijn stem kraakt: “Ik wil je tieten zien. Trek je blouse uit. Blijf zo de hele tijd.” Stilte. Mijn hart explodeert bijna. Heb ik te ver gegaan? Warmte slaat toe, mijn huid gloeit. Ze draait zich om. Kijkt me aan. Knopen gaan los. Een voor een. Dekolleté duikt dieper. Vertigo. Haar bh doorschijnend crème. Ze haakt los. Schuift hem af. Torse nu. Naakt bovenlijf. Alsof ik er niet ben.

Haar tieten. Vol, stevig, fris. Reliefs schreeuwen om aanraking. Maar verboden. Ik leun voorover, neus inches van haar huid. Geen aanraking, maar haar geur benevelt me. Diepe gleuf tussen haar borsten, zweetdruppels glinsteren. Melkgeur? Absurd, maar ik ruik het: warm, zoet, maternaal. Haar tepels hard, donkerroze, wachtend op zuigen. Mijn pik zwelt pijnlijk. Hartslag dreunt in mijn oren. Urgentie brandt: wil haar grijpen, zuigen, bijten. Maar nee. Alleen kijken. Ruiken. Ademhaling versnelt, zweet gutst.

Het Vuur

Ze beweegt routineus: pillen klaar. Borsten deinen mee. Elke wiebel een mes in mijn lendenen. Ik grom: “Magnifiek. Beter dan gedroomd. Welke man mag ze al zuigen?” Ze bloost. Ogen neerslaan. Ik duw door: “Heb je een minnaar?” Fluistering: “Ja.” Schaamte tint haar huid roze. Haar tieten bewegen hypnotisch. Ik hijg: “Niets om je voor te schamen. Vrouwen zoals jij hebben liefde nodig. Caresses.” Stilte, geladen. Mijn ogen verslinden haar: tepels opzwellen onder mijn blik. Geur intenser, zweet vermengd met haar essence. Ik wil exploderen.

Eindelijk trekt ze zich aan. Traag. Blouse sluit. Maar niet voordat ze haar hand kust, blaast naar me. “Tot morgen?” Ironie? Hoop? Mijn huid brandt nog, hart raast door. Ze glipt weg. Deur dicht. Ik val achterover, hijgend. Haar geur hangt. Tieten gebrand in mijn netvlies. Dit is geen spel meer. Morgen meer. Haar kont. Haar kut. Alles. Diep vanbinnen weet ik: dit vuur verteert ons beiden. Gevaarlijk. Verslavend. Uniek.