Mijn Gierige Zaad: De Stoute Bekentenis van Anselme

De suite in Marseille ademt luxe en zoute zeewind. Natacha’s mini-jurkje plakt aan haar huid, fuchsia als een gewonde zonsondergang. Haar groene ogen flitsen, nattes blond als Oekraïense tarwe. Ik voel mijn hart bonzen, zwaar, als een hamerslag in mijn borst. Ze hangt aan mijn arm, lichaam warm, borsten drukken tegen mijn zij. Champagne kraakt open, bubbels dansen. Ze scheurt het doosje open, perlen ketting glijdt op de grond. Ze kruipt erachteraan, kont omhoog, en komt naakt terug. Alleen die ketting om haar hals, rustend op een tepel, hard en roze.

Haar heupen wiegen, buik licht bol, schaamhaar kort en nat. Mijn pik zwelt, drukt tegen mijn broek. Ze knielt, ogen vol dankbaarheid en honger. Ritselende stof, mijn lul springt vrij. Haar zachte handen trekken de huid terug, tong priemt, omsluit me. Warm, nat, zuigend. Champagne trilt in mijn glazen, ik slik ze leeg, grijp haar hoofd. Haar mond een vacuüm, tong raspt langs mijn eikel. Mijn ballen trekken samen, hart raast, zweet parelt op mijn rug. Ik duw dieper, voel haar keel knijpen.

De Koorts van de Verovering

Ze zuigt harder, proeft de eerste druppels. Mijn heupen stoten, oncontroleerbaar. Ik trek me terug, hand om mijn schacht, flacon klaar. Sperma spuit erin, dikke stralen, wit en heet. Ze staart, mond open, wachtend op mijn zaad op haar gezicht. Maar nee, ik plug het dicht, label het: Natacha, Marseille, vannacht. Haar ogen groot van schok. Ik trek haar op bed, kus haar lippen, zuig tepels, vingers glijden in haar spleet. Ze kronkelt, nat, klit gezwollen. Ik wrijf, duw, ze komt gillend, spuit op mijn hand.

Duim in haar kont, ze schreeuwt van genot. Op handen en knieën, ik ram erin. Haar kut slokt me op, strak, pulserend. Huid kletst, zweet druipt, haar tieten slingeren. Ik knijp ze, bijt haar nek. Ze beeft, komt weer, melkt me. Mijn zaad ontploft diep in haar, golf na golf. We storten neer, lichamen plakkerig, adem hijgend. Maar de drang knaagt. Ik draai haar om, benen wijd. Haar kut glanst, mijn sperma lekt eruit. Buis erin, zuigend, koud rubber haalt alles op. Wit mengsel in de flacon, gemengd met haar sappen.

Het Vuur van de Bezetenheid

Ze schreeuwt in het Russisch, slaat wild, tranen wellen. Ik troost, maar ze draait weg, snikkend. Ochtend: airport, zij roodogig, ik sleur de koffer. Terug in het dorp, eenzaamheid bijt harder. Ik biecht bij de jonge priester. “Avarice,” zegt hij. “Je houdt vast aan je zaad, geeft niets.” Woorden snijden. Nacht in mijn mas, flacons in de kast: Monique, Arles, 87. Geel, gestold. Ik tel ze, haat ze. Dawn: zak vullen, naar de Ouvèze. Stenen pletten glas, zak zinkt in woeste stromen.

Weken later, Kiev. Svetlana, lang, borsten vol, benen eindeloos. Hotel Métropole, zij brengt ontbijt, naakt in mijn bed. Lippen ruw van koude wind, handen strelen. Ze zuigt gulzig, slikt alles. Ik lik haar, vingers in kont, ze spuit in mijn mond. Ik neuk haar, vul haar, maar lik schoon. Tong in haar overgevoelige kut, ze gilt, komt opnieuw. Geen flacons meer. We trouwen. Jumeaux brullen in ons huis. Svetlana’s buik groeit weer. Mijn zaad vloeit vrij, verslindend, totaal. De as smeult nog, maar nu deelt het vuur.