Stoute Bekentenis: Rauwe Passie met Natalia in de Loopgraven

In de modderige loopgraaf bij Sutoki-Byakovo, 12 augustus 1942. De nacht hangt zwaar. Stank van bloed en aarde. Om ons heen gemiauw van stervenden. Maar Natalia is hier. Dichtbij. Haar adem raakt mijn nek. Hart bonkt als een mitrailleur. Ik draai me om. Haar ogen glanzen in het donker. Hongerig. We weten het. Dit kan de laatste keer zijn. Orde 227 galmt: niemand achteruit. Maar nu? Nu wil ik haar. Helemaal. Mijn hand glijdt over haar uniform. Warmte dringt door het leer. Ze hijgt. Lippen vinden de mijne. Tong duwt naar binnen. Smaak van zweet en vodka. Mijn pols raast. Bloed kookt. Ik trek haar dichter. Haar borst tegen de mijne. Hard van opwinding. De koorts stijgt. Kogels fluiten ver weg. Hier telt alleen zij. Ik ruk aan haar jas. Bloot vel. Gloeiend. Mijn vingers graven in haar zij. Ze kreunt zacht. Dringend. Urgentie slaat toe. Neem me nu, zegt haar blik. Ik wil haar proeven. Elke centimeter. De dood loert. Dat maakt het heter. Wilder. Mijn lippen zuigen aan haar hals. Zout op mijn tong. Hartslag dreunt in mijn oren. Ze duwt me neer. Modder plakt aan onze ruggen. Maar huid brandt. Ik voel haar hand naar beneden glijden. Mijn dijen spreiden zich. Klaar. Dorstig. De koorts piekt. Alles rood. Bezeten.

Haar mond op mijn borst. Tanden bijten zacht. Ik krom. Schreeuw bijna. Maar stilte. Vijand dichtbij. Dat vuur laait op. Wild. Ongeneerd. Haar vingers glijden in me. Nat. Hitte explodeert. Ik grijp haar heupen. Trek haar uniform omlaag. Haar geslacht bloot. Glanzend. Ik duw mijn hand erin. Ze beeft. Razend. We schuren. Huid op huid. Zweet gutst. Hart slaat door. Ik lik haar tepels. Hard als kogels. Ze rijdt mijn hand. Sneller. Dieper. Mijn duim op haar knop. Ze hapt naar lucht. Mijn benen klemmen haar vast. Urgentie. Bezit. Nu. Ik draai haar om. Mond op haar kern. Tong cirkelt. Smaak muskus. Zout. Zij likt terug. Tong in me. Diep. We verslinden. Lichamen kronkelen in de modder. Vingers pompen. Hard. Ritmisch. Orgasme bouwt. Golven. Ik bijt in haar dij. Ze schokt. Komt. Schreeuwt gedempt. Mijn beurt. Ze zuigt. Vingers krommen. Explosie. Ik beef. Verscheurd. Plezier verslindt me. Samen. In het vuur. Kogels naderen. Maar we neuken door. Razend. Totaal. Huid gloeit. Hart raast. Bezeten van elkaar.

De Koorts

Rust keert traag. Ademhaling zakt. Huid nog brandend. Zweet koelt af. Maar tinteling blijft. Ik streel haar arm. Etoile rouge op haar mouw. Bloed druppelt. Ze glimlacht. Vermoeid. Tevreden. We liggen verstrengeld. Modder smeert ons. Maar dit moment? Uniek. Eeuwig. Haar hoofd op mijn borst. Hartslag vertraagt. Samen. De as smeult nog. Morgen? Dood of gevangenschap. Maar nu? We hebben het genomen. Dit genot. Verslindend. Gevaarlijk. Haar lippen raken de mijne. Zacht nu. Dankbaar. Ik kus haar voorhoofd. Liefde. In de hel. De zon kruipt op. Obus knalt. Realiteit slaat toe. Maar mijn huid herinnert. Brandt. Voor altijd. Natalia. Mijn vuur. Mijn as.